تفاوت زبان های چینی،ژاپنی و کره ای

تفاوت زبان های چینی،ژاپنی و کره ای در این مقاله از آکادمی زبان چینی جویائو مورد بررسی قرار گرفته شده است. در نگاه اول همه ی افراد سه تا زبان چینی،ژاپنی و کره ای را به صورت خط خطی دیده و حتی فکر میکنند این سه زبان یکی هستند .باید بگم شاید اگر به چند قرن پیش برگردیم بله میتوانیم بگوییم ریشه ی این سه زبان یکی بوده و ریشه اصلی زبان چینی دارند.ولی پس از تغییر و تحولات طی سال ها کشورهای کره و ژاپن هرکدام زبان و خط جداگانه ی خود را ابداع کردند.

تفاوت زبان های چینی،ژاپنی و کره ای از لحاظ خط و نگارش 

زبان چینی :تمامی خطوط به صورت خطوط شکسته هستند.

زبان ژاپنی : سه دسته قسمت الفبایی:هیراگانا،کاتاکانا و کانجی .هیراگانا پایه ی اصلی زبان ژاپنی هست.کاتاکانا مشابه فینگلیش (فارسی را با حروف انگلیسی مینویسیم.)در کاتاکانا کلمات بیگانه را با خطوط خاص شکسته ای به اسم کاتاکانا مینویسند. کانجی : به شکلی است که انگار خطوط و رسم الخط چینی قدیمی بوده ولی نه تمامی کلمات خیلی از کلمات ،کلمات جدید کانجی ژاپنی هستند.البته کانجی ها درسته شباهت و حتی گاهی معانی مشابه دارند ولی دقت کنید تلفظ های متفاوتی دارند.

زبان کره ای: نگارش شامل: خط،دایره و برخی خطوط شکسته. 

تفاوت زبان های چینی،ژاپنی و کره ای از نظر نام گذاری 

زبان چینی： 汉语（Hànyǔ）-中文（Zhōngwén）

کره ای:

(hangug-eo):한국어

ژاپنی:日本語 (Nihongo)  

شباهت زبان های چینی،ژاپنی و کره ای

استفاده از حروف چینی

هر سه زبان در گذشته از حروف چینی استفاده می‌کردند. زبان ژاپنی هنوز هم از حروف چینی (کانجی) در کنار دو سیستم نوشتاری دیگر (هیراگانا و کاتاکانا) استفاده می‌کند. زبان کره‌ای نیز در گذشته از حروف چینی استفاده می‌کرد، اما امروزه بیشتر از الفبای هانگول استفاده می‌شود. زبان چینی نیز به طور کامل از حروف چینی استفاده می‌کند. استفاده از حروف چینی در این زبان‌ها به دلیل تاثیرات فرهنگی و تاریخی چین بر این کشورها بوده است. در گذشته، چین به عنوان یک قدرت بزرگ فرهنگی و اقتصادی در منطقه، تاثیرات زیادی بر کشورهای همسایه خود داشته است و این تاثیرات در زبان‌های این کشورها نیز مشهود است..

تاثیرات فرهنگی 

تاثیرات فرهنگی: هر سه کشور چین، کره و ژاپن تاثیرات فرهنگی زیادی از یکدیگر گرفته‌اند که این تاثیرات در زبان‌هایشان نیز مشهود است. بسیاری از واژگان و اصطلاحات مشترک بین این زبان‌ها وجود دارد. به عنوان مثال، بسیاری از واژگان علمی و فنی در این زبان‌ها مشابه هستند. این تاثیرات فرهنگی به دلیل روابط تاریخی و تجاری بین این کشورها بوده است. در طول تاریخ، این کشورها با یکدیگر روابط تجاری و فرهنگی داشته‌اند و این روابط باعث تبادل واژگان و اصطلاحات بین زبان‌هایشان شده است..

 نظام‌های احترام

هر سه زبان دارای نظام‌های احترام و ادب هستند که در مکالمات روزمره و رسمی استفاده می‌شوند. این نظام‌ها شامل استفاده از عناوین و افعال خاص برای نشان دادن احترام به مخاطب است. به عنوان مثال، در زبان ژاپنی، استفاده از عناوین خاص مانند “سان” (さん) برای نشان دادن احترام به مخاطب رایج است. در زبان کره‌ای نیز استفاده از عناوین خاص مانند “نیم” (님) برای نشان دادن احترام به مخاطب رایج است. در زبان چینی نیز استفاده از عناوین خاص مانند “شی” (氏) برای نشان دادن احترام به مخاطب رایج است.  

تفاوت زبان های چینی،ژاپنی و کره ای در سیستم نوشتاری

سیستم نوشتاری: زبان چینی از سیستم نوشتاری لوگوگرافیک استفاده می‌کند که هر کاراکتر نمایانگر یک کلمه یا مفهوم است. در مقابل، زبان کره‌ای از الفبای هانگول استفاده می‌کند که یک سیستم نوشتاری الفبایی است. زبان ژاپنی نیز از ترکیبی از سه سیستم نوشتاری (کانجی، هیراگانا و کاتاکانا) استفاده می‌کند. این تفاوت‌ها باعث می‌شود که یادگیری نوشتن این زبان‌ها چالش‌های متفاوتی داشته باشد. به عنوان مثال، یادگیری کاراکترهای چینی به دلیل تعداد زیاد و پیچیدگی آن‌ها چالش‌برانگیز است. در مقابل، یادگیری الفبای هانگول به دلیل سادگی و منطقی بودن آن نسبتاً آسان‌تر است. سیستم نوشتاری ژاپنی نیز به دلیل ترکیب سه سیستم نوشتاری مختلف چالش‌های خاص خود را دارد..

تفاوت زبان های چینی،ژاپنی و کره ای در گرامر

گرامر زبان‌های کره‌ای و ژاپنی شباهت‌های زیادی به هم دارند و هر دو زبان از ساختار جمله‌ای SOV (فاعل-مفعول-فعل) استفاده می‌کنند. در مقابل، زبان چینی از ساختار جمله‌ای SVO (فاعل-فعل-مفعول) استفاده می‌کند. این تفاوت در ساختار جمله باعث می‌شود که ترتیب کلمات در جملات این زبان‌ها متفاوت باشد. به عنوان مثال، در زبان کره‌ای و ژاپنی، فعل همیشه در انتهای جمله قرار می‌گیرد، در حالی که در زبان چینی، فعل بعد از فاعل قرار می‌گیرد. این تفاوت در ساختار جمله باعث می‌شود که یادگیری گرامر این زبان‌ها چالش‌های متفاوتی داشته باشد..

تلفظ

تلفظ در این سه زبان بسیار متفاوت است. زبان چینی دارای چهار تن مختلف است که معنای کلمات را تغییر می‌دهد. زبان کره‌ای و ژاپنی تن‌های مختلف ندارند و تلفظ آن‌ها نسبت به زبان چینی ساده‌تر است. همچنین، زبان چینی دارای صداهای خاصی است که در زبان‌های کره‌ای و ژاپنی وجود ندارد. به عنوان مثال، زبان چینی دارای صداهای خاصی مانند “ژ” و “چ” است که در زبان‌های کره‌ای و ژاپنی وجود ندارد. این تفاوت‌ها باعث می‌شود که یادگیری تلفظ این زبان‌ها چالش‌های متفاوتی داشته باشد..

واژگان

هر سه زبان دارای واژگان منحصر به فردی هستند که در زبان‌های دیگر وجود ندارد. به عنوان مثال، زبان چینی دارای واژگان زیادی است که از کاراکترهای چینی تشکیل شده‌اند و معنای خاصی دارند. زبان کره‌ای نیز دارای واژگان خاصی است که از ترکیب حروف هانگول تشکیل شده‌اند. زبان ژاپنی نیز دارای واژگان خاصی است که از ترکیب کانجی، هیراگانا و کاتاکانا تشکیل شده‌اند. این تفاوت‌ها باعث می‌شود که یادگیری واژگان این زبان‌ها چالش‌های متفاوتی داشته باشد..

---

تاریخچه: تاریخچه این زبان‌ها نیز متفاوت است. زبان چینی یکی از قدیمی‌ترین زبان‌های جهان است که تاریخچه‌ای بیش از ۳۰۰۰ سال دارد. زبان کره‌ای نیز دارای تاریخچه‌ای طولانی است و از زبان‌های قدیمی کره‌ای تکامل یافته است. زبان ژاپنی نیز دارای تاریخچه‌ای بیش از ۱۰۰۰ سال است و از زبان‌های قدیمی ژاپنی تکامل یافته است. این تفاوت‌ها در تاریخچه باعث می‌شود که هر زبان ویژگی‌ها و خصوصیات منحصر به فردی داشته باشد.   نتیجه گیری: با وجود تفاوت‌های زیاد بین زبان‌های چینی، کره‌ای و ژاپنی، شباهت‌های فرهنگی و تاریخی بین این کشورها باعث شده است که این زبان‌ها تاثیرات زیادی از یکدیگر بگیرند. آشنایی با این تفاوت‌ها و شباهت‌ها می‌تواند به یادگیری و درک بهتر این زبان‌ها کمک کند. همچنین، یادگیری این زبان‌ها می‌تواند به فهم بهتر فرهنگ و تاریخ این کشورها کمک کند. با توجه به اهمیت اقتصادی و فرهنگی این کشورها در جهان، یادگیری زبان‌های چینی، کره‌ای و ژاپنی می‌تواند فرصت‌های زیادی را برای افراد فراهم کند.   نوشته: 周窈和张景维 جویائو و جانگ جینگ وی (مرضیه السادات لاله زار و مهدی قانیان).